เพื่อนคือ อาจารย์น้อยๆเวลาสอบ
เพื่อนคือ นักร้องจำเป็นประจำแก๊งค์เวลาไม่มีเพลงฟัง
เพื่อนคือ ลุงหนวดไม่ให้ชวดเรื่องแควน
เพื่อนคือ ไอ้ตัวร้ายคอยดึงเก้าอี้เวลาเราจะนั่ง
เพื่อนคือ ขุมทรัพย์ในยามที่เรา บ่ จี๊ (แต่มันชอบ บ่ จี๊ เวลาเดียวกันกะเราทุกทีอิอิ)
เพื่อนคือ เจ้าของเบอร์โทรที่เราจำได้ขึ้นใจ
เพื่อนคือ คนที่อยากบอกเรื่องที่น่าดีใจกะเราเป็นคนแรก
เพื่อนคือ เจ้าของไก่ต้ม ขนมจีนวันตรุษจีน
เพื่อนคือ คนที่คอยจิ๊กลูกชิ้นในชามก๋วยเตี๋ยวเวลาเราเผลอ
เพื่อนคือ คนที่เรียกเราว่า....(เซ็นเซอร์)ชื่อพ่อกะแม่
เพื่อนคือ คนที่ชอบพูดถึงเรา (ถึงมันจะเป็นการนินทาก็เหอะ)
เพื่อนคือ คนที่คอยจองโต๊ะอาหารเวลาพักเที่ยง
เพื่อนคือ เจ้าของการบ้าน รายงานทุกวิชาที่เราขอลอก(สมัยเรียน)หรือคนที่คอยเซ็นชื่อเข้างานแทนเรา(เมื่อยามเราทำงานอิอิ)
เพื่อนคือ คนที่สละหวานเย็นให้เรา แต่หวานใจห้ามแตะ 55+
เพื่อนคือ พจนานุกรมศัพท์แสลง
เพื่อนคือ ศิลาณีจำเป็นยามเราอกเดาะ
เพื่อนคือ ผู้กำความลับอันยิ่งใหญ่ของเรา(แถมเอามาแบล็คเมล์เราในบางครั้ง ฮึ่มๆๆ)
เพื่อนคือ คนที่เราผูกพันธ์มากมาย แต่กว่าจะรู้ก็สาย
เพื่อนคือ เครื่องรองรับความทุกข์(น่าสงสารมันเป็นบางเวลา)
เพื่อนคือ กำลังใจที่เราอยากได้ ในเวลาที่ท้อแท้(ถึงแม้บางทีมันจะพูดไม่เข้าหู)
เพื่อนคือ คนที่คอยสร้างความมั่นใจให้เรา ถึงบางคราวจะรู้ว่ามันโกหก คิคิ
เพื่อนคือ คนที่เราไม่ค่อยคิดถึงเวลาที่เราอยู่ใกล้ แต่พอจากกันไปไกลน้ำตาไหลท่วมจอทันที