...เมื่อความคาดหวังของเรานั้นพังทลาย
เมื่อความเสียใจเกิดจากการพบความจริง
ทั้งที่เราได้ทุ่มเททั้งจนหมดทุกสิ่ง...

...เมื่อใจที่ครั้งหนึ่งมันเคยยังมีรัก
กลับดูเหือดแห้งจนไม่เหลืออะไร
เมื่อฟางเส้นสุดท้ายกำลังจะขาดหายไป...

ในเวลานั้นเรากำลังจะได้พบ
บทเรียนสำคัญแค่ไหนรู้ไหม...

บทเรียนนี้ไม่มีสอน
ต้องผ่านพ้นความทุกข์ร้อนเท่านั้น...ถึงเข้าใจได้
จะต้องเสียใจกี่ครั้งแต่ก็คุ้มเมื่อแลกกัน
เพราะว่าหาเรียนไม่ได้จากที่ไหน

...บทเรียนที่ทำให้ใจของเรารับรู้
ว่าไม่มีอะไรคงอยู่เสมอไป
เป็นบทเรียนชีวิตที่แสนจะยิ่งใหญ่
...เมื่อใจของเรานั้นยอมรับมัน...

ความพยายามนั้นกลายเป็นสิ่งที่ผิด
เมื่อความตั้งใจไม่มีค่าอะไร...
เหมือนทางที่เคยเดินมาตลอด
...คือทางที่เลือกพลาดไป

ในช่วงเวลานั้นเรากำลังจะได้พบ...
บทเรียนสำคัญแค่ไหนรู้ไหม

...บทเรียนนี้ไม่มีสอน
ต้องผ่านพ้นความทุกข์ร้อนเท่านั้น...ถึงเข้าใจได้
จะต้องเสียใจกี่ครั้งแต่ก็คุ้มเมื่อเทียบกัน
เพราะว่าหาเรียนไม่ได้จากที่ไหน...

บทเรียนที่ทำให้ใจของเรารับรู้
...ว่าไม่มีอะไรคงอยู่เสมอไป
เป็นบทเรียนชีวิตที่แสนจะยิ่งใหญ่...
เมื่อใจของเรานั้นยอมรับมัน

ความผิดหวังจึงจะเปลี่ยนเป็นพลังได้
...เมื่อใจของเรานั้นยอมรับมัน...